Met de vochtige lucht die als een warme deken over me heen valt doet de zomer zich voelen. Ik lees de log van Bas. Ja ook ik verlang na dit seizoen naar rust. Het mooie van deze zomer is dat die rust langzaam over me heen valt. 12 juni speelde ik 'Geef Acht' nog een keer. Eerst waren de voorstellingen van de theaterschool aan de beurt. Dat vraagt sturing en soms zeer directieve leiding. Als bijvoorbeeld drie minuten voor aanvang een storing in het geluid optreed en drie pro-actieve techneuten allemaal dreigen een andere route naar de oplossing zoeken. Even wordt er dan een kant van mij zichtbaar die ik niet zo vaak laat zien. Maar de voorstelling begint wel op tijd met een wat sober (mono) geluid. Na afloop applaus en over 30 minuten zal ik op gaan. Daar zag ik tegen op. Geen tijd om in de focus te kruipen. Wat pakte dat goed uit. Het stuk begon zichzelf te vertellen. Contact met zoon lief inde zaal. Vader die (zo leek het) naast Nel op de lege stoel naast haar zat. Mijn leerlingen die nu eens konden kijken hoe ik zelf een voorstelling speel. Geconcentreerd luisterend naar wat zich ver voor hun geboorte heeft afgespeeld. Wat een mooie ervaring. Jannemieke die me zegt dat het de mooiste is. In de weken daarna nog Jossen en de laatste lessen op Slagroom. Op de zaak neemt ook de drukte af. Het ritme gaat over van negen naar zes, de avonden voor mezelf, de weekenden in Noord Holland. Gek dat toch de vermoeid heid zich laat voelen. De geest en daarmee het lijf gaan naar de vakantie staan. mmmmmmmmmm
Ik ben niet klaar met 'Geef Acht' op een nacht besluit ik dat ik volgend jaar op 4 mei de voorstelling weer wil spelen. Misschien gewoon in de Kapel. Maar ik kan nu ook de tijd nemen om bijvoorbeeld de veteranen er voor te interesseren. Dat heb ik laten liggen in de hectiek. Dus bij deze Bas. 'Geef Acht' zit in het doosje en als Grondverf mee wil doen dan komt het er volgend jaar gewoon weer uit. Een collega zei 'Je zult zien, dan gaat het stuk nog meer zichzelf vertellen'. Volgens mij is dat maar al te waar. 
Maar nu even niet
Nog een vergadering. om het begin van het seizoen te plannen en plannen te laten rijpen. Lekker spelen met een leuke groep.Nel aan het stuur, garantie voor een fijn proces!!

Toneel is leuk maar effe vakantie is broodnodig. Na een heftig seizoen met veel theater is het creatieve vlammeke effe aan het doven. Bij theatergroep Grondverf gespeeld in de Jossen en meegewerkt aan Geef acht (zie site). Bij een groep in Apeldoorn een stuk op de planken gebracht en inmiddels een stuk in voorbereiding en bij een groep in Ermelo ook een stuk in voorbereiding. Geweldig om met veel enthousiaste mensen bezig te zijn. Mooi om te zien dat Arthur in Geef acht een prachtig proces en voorstelling heeft afgerond. Jammer dat het niet vaker wordt gespeeld, of toch niet. Soms wil een voorstelling opbergen in een klein luxe doosje en dan vooral koesteren. En dan de Jossen, gefrustreerd rondlopen als speler omdat het proces je niet bevalt maar uiteindelijk wel een goede voorstelling neerzetten waarbij ieders spel kwaliteit aan bod kwam en publiek kon genieten. Tjonge, eigenlijk best wel top dat je als groep zonder leden en maar drie bestuursleden dit kunt flikken!
En dan is er rust...... even op adem komen om in het nieuwe seizoen weer iets bij de hoorns te vatten. We willen impro....., experiment......, gekte....., wel en geen tekst....., alleen maar beelden...., Nel aan het stuur...., alleen maar mannen....
Ho stop, voor je het weet gaat het alweer beginnen. Het is ook zo leuk........

4 mei was de première en 5 mei de vervolgvoorstelling in Harderwijk. 6 mei en 7 mei het werk weer hervat. Anders gezegd ‘Geef acht’ is geweest ik ben uit de focus gestapt. Ik stap op mijn werk binnen en ontmoet daar collega’s die gekeken hebben. ‘Wat ben jij een kanjer jongen’. Ik wordt er niet verlegen van. Ook al zo een rare ervaring. Ik neem het in ben ook trots op mijzelf. Tegen mijn lief zei ik ‘Ik voel me klein’. Dat begreep ze niet en ik verklaarde. Klein is de andere kant van groot ik ben beide. Klein voel ik me in de dagelijkse dingen groot als ik een focus heb en er voor ga. Ik doe dat graag voor anderen. Nu leek het voor mijzelf te zijn maar het was voor vader. Hij zal trots zijn. Zeker weten. Nog geen nieuwe missie. ‘Geef acht’ vaker spelen wil ik wel met mate. De tweede voorstelling was al zoveel verder dan de eerste. Verder is kleinzoon Kai ineens belangrijk. Geboren op 2 mei de sterfdag van vader. Die datum zeggen was de meest emotionele zin voor mij in ‘Geef acht’. Op naar de Jossen   Arthur